समर्पण
हे मेरा भाइ ! हे मेरा बहिनी ! पहाड शहरमा,

यो यौटा मेरो भक्तिको माला चढाएँ चरणमा ।

अरु ता मैले के गर्न सक्थेँ ! अपढ-अज्ञानी,

आँसुले भिजेको यो फूल गाँसेँ नजानी नजानी ।

घाम र छाया-बीचमा फुल्यो मनको फूलबारी,

सपनाभित्र फुलेको ल्याएँ बिपना ओसारी ।

यिनको वास बिर्साइदिन्छ वरको परको,

आँसु र हाँसो मिसाइदिन्छ सबका घरको । (more…)

श्रवण मुकारुङ
मालिक !
म यो गोरखा राज्यमा
अर्ढाई सय वर्षछि बौलाएँ ।
मेरो टाउको फनफनी घुमिरहेछ
जमिन आकाशतिर
आकाश जमिनतिर भइरहेछ
आँखा तिर्मिरतिर्मिर भएर
हजुरको शिर दसवटा देखिरहेछु
खोई मेरो पैताला कहाँनिर छ -
कहाँनिर छ बिसे नगर्ची -
मालिक !
म बौलाएँ । (more…)

मेरो चोक

साँघुरो गल्लीमा मेरो चोक छ ।

यहाँ के छैन सबथोक छ ।

असङ्ख्य रोग छ अनन्त भोक छ

असीम शोक छ

केवल हर्ष छैन

यहाँ त्यसमाथि रोक छ ।

साँघुरो गल्लीमा मेरो चोक छ ।

यहाँ के छैन सबथोक छ ।

यो मेरो चोकमा
(more…)

सु:ख र दुख तिम्रो र मेरो दुईको यो संसार,
गंगा सरि पवित्र छ हामी दुईको प्‍यार ।

बगीनै रहोस्‌ सधै भरी किनारा त्‍यो छोएर,
छुट्‌ने छैन साथ यो हाम्रो गए पनि मरेर ।

फुलेको फुलमा मिलेर बसौला सुभाष छरेर,
ताराहरुको बिचमा पुणींमाको जुन झै बनेर।।
टंक सेरचन

जिन्‍दगी त मेरो दिए थिए नि तिम्रो भरमा परेर
मेरो मायाँ लत्‍याई दियौ अरूकसैको सिउदो भरेर
यो जोवन तिमीलाई दिए यो जुनी भरिको ठानेर
खेल्‍न सम्‍म खेलि दियौ यो मन सगँ खेलौना झै मानेर”
[ शितल]